Skorupa


Ciałem jestem, w świecie tym. Skorupa, pusta węgielna. Dusza ma, w jeziorze obrzydzenia, Dąży do wyspy osamotnienia. Na skraju przepaści, Jeden krok, jedna chwila. Pozostawie po sobie różę. Pragnę unicestwienia… Z głębi spoglądam na świat. Wokół mija mnie świat. Jestem nieproszonym gościem, sępem poranionym. Mów do mnie jeszcze, Choć słowa […]

Skorupa